Logo Parochie

FacebookTwitterGoogle Bookmarks

r.-k. Parochie Sint Ludger

SintLudgernu.nl | elke dag open

 

Het parochiebestuur in afgeslankte samenstelling zit niet stil. Er zijn verschillende zaken die op de vergadertafel lagen en liggen. Bijvoorbeeld: hoe besturen wij nu? Om maar twee uitersten te noemen: doen we dat sterk centraal vanuit het bestuur gedacht of volledig decentraal, dus met volledige bevoegdheden van de plaatselijke locatieraden met een bestuur als een soort toezichthouder? 

In 2010 zijn de negen parochies gefuseerd tot één parochie St.-Ludger. De delen van onze parochie zijn de geloofsgemeenschappen met de kerken in de dorpen. In de afgelopen jaren is in het bestuur vaker gesproken over de manier van besturen. 

Je kunt dan wel één parochie zijn, maar hoe is de verhouding tussen het parochiebestuur en de locatieraden?  Met andere woorden; wat kan op locatie  gebeuren en wat moet het parochiebestuur regelen? Een fusie kan enigszins ook op een rouwproces lijken. Plaatselijke bestuurders zouden kunnen vrezen dat de eigenheid van de plaatselijke kerk verloren gaat. Een parochiebestuur zou zich met van alles en nog wat kunnen bemoeien. Ook wat de financiën betreft en dat ligt heel gevoelig. 

De leden van het parochiebestuur zijn door de aartsbisschop van Utrecht benoemd. Dat betekent dat zij de verantwoordelijkheid dragen voor de stoffelijke zaken in de parochie. Anders gezegd: het bestuur draagt zorg voor de materiële zaken zodat het pastoraat mogelijk wordt en het geloof beleefd kan worden. 

De mening van het parochiebestuur is dat alleen via samenwerking te besturen valt. Maar wat moet dan beslist centraal in het bestuur gebeuren en wat kan op de locaties het best geregeld worden? Het bestuur heeft een beleidsplan samengesteld. Daarin staat o.a. dat een bestuur zich geen praktische zaken moet toe-eigenen, die door de locaties prima geregeld kunnen worden. En daar wringt zich soms de schoen. Welke praktische zaken zijn dat dan?

Een bestuur blijft verantwoordelijk voor de financiën. De jaarlijkse centrale boekhouding en die op locaties vraagt alle aandacht. De boekhouding moet kloppen, transparant zijn en te verantwoorden aan de kerkleden en aan het bisdom. 

Over dit samenspel tussen een bestuur en de onderdelen die onder een bestuur vallen, is elders al met veel wijsheid nagedacht. Dat samenspel wordt dan met één woord aangeduid: het subsidiariteitsbeginsel. Het beginsel komt voort uit de rooms-katholieke maatschappijleer. Het is een organisatiewijze of regel in de taakverdeling tussen ‘hogere’ en ‘lagere’ laag in het bestuur. Het houdt in algemene zin in dat hogere instanties niet iets moeten doen wat door lagere instanties kan worden afgehandeld.

Dat nu wil het bestuur in de praktijk brengen. Zo’n taak is niet eenvoudig. Zeker niet als het om kerkgebouwen en financiën gaat die tot voor kort bij de lokale kerken hoorden. ‘Dat is van ons en daar heb je je niet mee te bemoeien’, is dan een reactie die nogal is eens bij fusies gehoord wordt. 

Nog eens voor de goede orde: een bestuur dient te besturen. De procedures ten aanzien van de materiële zaken, waaronder de verantwoordelijkheid over de financiën, dient ook werkbaar te zijn. Daarbij hoort niet een houding op locatie van ‘we redden onszelf wel’. Ook niet een bestuurlijk centralistische houding. Een bestuur is en blijft verantwoordelijk, maar doet er wijs aan om de zaken die ter plaatse geregeld kunnen worden, ook daar neer te leggen. Dat is goed voor de betrokkenheid in de dorpen van de parochie St.-Ludger. Betrokkenheid in de dorpen, maar beslist geen geïsoleerde betrokkenheid bij alleen de eigen locatie. In het beleidsplan van het bestuur staat een zin die ons allen richting geeft: ‘In verbondenheid ligt onze kracht’. Dat het zo moge gaan.

Vieringen

September 2017
M D W D V Z Z
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30

Activiteiten

September 2017
M D W D V Z Z
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30